Rijst met mandarijn voor de lunch.
Nederland staat NIET op de kaart!
Ik heb het nog geprobeerd, maar kon niet goed uitleggen waar we vandaan kwamen: Nederland was gewoon onderdeel van Duitsland op de kaart... :-)
Marque geeft les op een chinese school
We waren in Longsheng, een dorpje in een vallei met tienduizenden rijstvelden. De mensen waren heel aardig en laten we zeggen heel authentiek. Onder weg kwamen we een school tegen waar alle kinderen spontaan de klassen uit rende toen ze ons zagen aankomen. De meegebrachte pennen en schriften vielen in goede aarde - met name bij het hoofd van de school. De kinderen hadden meer oog voor de videocamera en toen ik opnamen van hen afspeelde ontstond er een run op mijn kleine lcd schermpje.
CENSUUR!
Je gelooft het waarschijnlijk niet, maar hier in China is er nog heel veel Internetcensuur. Zo kan ik bijvoorbeeld mijn eigen blog niet benaderen. Ik kan wel posten, maar niet lezen?!Zo is dat ook voor news.google, wikipedia en nog voor een reeks van andere sites. Vreemd, maar goed ze zullen er wel een reden voor hebben. Overigens is China met 100 miljoen aansluitingen al wel het grootste internetland ter wereld.
5:00 Make up call
Vanochtend om 5:00 onze "make up call" zoals Jenny onze gids het vertelde...:-)We vlogen naar Guilin midden in het karstgebergte. Hier moeten we ook de vissers met de aalscholvers zien en gaan we een dag op de rivier varen. Guilin is een leuke provincieplaats en in deze provincie wonen heel veel verschillende chinese volkeren. We zijn nog even het plaatsje ingegaan, maar de markt was net even te veel van het goede met overal onderdelen van varkens op tafeltjes...
's avonds aten we zo slecht (de rest van de groep vond het heerlijk) dat we terug in het hotel nog maar wat echt eten bestelde - spagetti dus :-)) )
De apotheek
Vanmiddag gingen we nog langs een chinese (medicinale) kruiden markt. Je kon er -op recept-alles krijgen; slangen, scorpioenen, schildpadden en O ja ook gewone kruiden als safraan en ginsing.
Het stenen leger
De reden waarom we hier zijn is natuurlijk het beroemde stenen leger. Ooit gemaakt voor het graf van de eerste keizer van China (de man die ook de muur begon). In 1974 bij toeval door een paar boeren gevonden (we kwamen hem nog tegen en kregen een handtekening). Het is heel indrukwekkend om 6.000 soldaten opgesteld te zien. De beelden zijn allemaal uniek qua gezicht. Het geheel is te vinden in een goed opgezet complex. We kochten een replica van een generaal(klein formaat), zodat we thuis er nu ook eentje hebben.
Xi'an en alweer op de fiets
Vanochtend vertrokken we heel vroeg uit het hotel. Toen ik met de zwarte Amex afrekende kwam er een stormloopje bij de receptie: Deze kaart had niemand nog gezien. De manager had er wel van gehoord: "Sir you can buy an island with this card!" Toen snel naar het kleine stadje Xi'an (7 miljoen inwoners). Hier gaan we morgen het stenen leger bekijken. De stad zelf is provincialer dan Beijing, maar ook weer verrassend modern. Een nieuwe boeing 737 lande op een nieuw vliegveld. Hier is ook alles nieuw. Zelfs de stadsmuur -waar we overheen konden fietsen - is opnieuw opgebouwd. Ze doen hier niet moeilijk over wat oud is en nieuw: restaureren betekent gewoon opnieuw opbouwen!We zien hier een stortvloed van chinese kleding en sportmerken. Dat wordt oppassen voor de H&M's en de Zara's. De meeste merken hebben mooie europees klinkende namen en logo's die lijken op wapenzegels of Nike swooshes.
Voor het diner kregen we 18 gangen dumplings, die helaas allemaal op elkaar leken
Kattengekrijs door de nacht
Vanavond hadden we een traditionele Chinese Opera: het bleek een enorm gebler. Het geheel werd gelukkig nog een beetje goedgemaakt door de acrobaten die meededen.
Ed maakt veel nieuwe vrienden
Iedereen wil op de foto met Ed. Zo'n knappe jongen hebben ze nog nooit gezien (of zou het alleen zijn lengte zijn...?) :-))
De dag met de pukkel
Vandaag keken we rond op het plein van de hemelse vrede en de verboden stad. Belangrijk was natuurlijk ook om te controleren of het portret van Mao op het plein inderdaad een pukkel op zijn kin laat zien... en ja hoor!Er waren drukke stukken en plekken waar geen hond was... daar hebben we maar ons het meeste opgehouden. We konden ook nog eens goed zien dat het verkeer dat rond het plein raast met name bestaat uit nieuwe europese auto's (Audi's A6, VW, Peugeot, Citroen etc.) Wat ook opvalt dat de chinezen er goed verzorgt en gekleed bij lopen. Je hebt af en toe eerder het idee dat je in Japan rondloopt dan in het "achterlijke" China.
De verboden stad is enorm uitgestrekt en we waren ook uren onderweg. Mooie tempels, paleizen en andere optrekjes.
De muur!
Eindelijk was het dan zo ver: vandaag zouden Eddie en ik de muur beklimmen. En klimmen werd het, wat is dat ding steil!Maar het was allemaal de moeite meer dan waard en een stapel foto's was het resultaat. We liepen tot we niet meer verder konden (een soort muur ruine hield ons op een gegeven moment tegen). Het was lekker weer, de bossen in herfstkleuren, niet zo druk: perfect dus. Je kent het allemaal van plaatjes en van tv, maar in het echt is het heel indrukwekkend.
Fietsen in Beijing
Na een verrassend korte vlucht (8 1/2 uur) kwamen we heelhuis in Beijing aan. In het vliegtuig hadden we de meest vreselijke plaatsen toebedeeld gekregen (in het midden van de middelste rij ergens achteraan midden tussen tientalle babies) Na wacht heen en weer schuiven zaten we aan het gangpad, ver van elkaar maar een stuk beter. Het vliegtuig zat helemaal vol. Natuurlijk waren er de 36 mensen van onze reisgroep, maar naast mij zat bijvoorbeeld Peter een gevangenbewaarder uit Den Haag die samen met een groep mensen zijn kind uit China ging halen (!). Voor de meesten was het nummer twee -vandaar al die babies- maar voor Peter was het nummer 1 en hij was knap zenuwachtig. Kan ik me alles bij voorstellen. Het grapje kost hem ongeveer 15.000 euro en hij had ook een klap geld contant bij zich. Op een parkeerplaats ergens in China zou hij dan zijn meisie krijgen... Hij liever dan ik, maar zijn vrouw en hij waren er al 7 jaar mee bezig. Dit zou nummer 1 zijn en over een paar jaar of zo zou dan nummer twee opgehaald moeten worden - ze waren al aan het sparen geslagen. :-)Wel moest bij hem zijn "hele zakie" doorgeknipt worden, want stel dat ze alsnog een natuurlijke baby zouden krijgen.... :-))
Maar goed we kwamen de tijd door en kwamen aan heel vroeg in de ochtend in een zon overgoten Beijing en al snel kwam het besef dat dit een super moderne stad is. Alles is nieuw: de enorme wolkenkrabbers, de auto's, de wegen etc.
We konden nog niet in het hotel en gingen gelijk op de fiets (nou ja riksja) door een stuk oud beijing (lees museum). We gingen op bezoek bij een mevrouw die al 50 jaar in een oud huis woonde. Dat zou ook gelijk het oudste zijn wat we die dag zouden zien. Dit is een moderne metropool!
China here we come!
Wachtend op schiphol voor het vliegtuig naar Beijing. We hebben getracht een upgrade te krijgen met de KLM punten, maar nee we reizen in een groep en dan kan het niet. Vraag is natuurlijk wanneer kan het wel, want tot nu toe heb ik altijd nul op het rekest gekregen... :-(Alles is ingepakt (extra middeltjes tegen alles en nog wat meegekregen van Koedijk, de drogist - dus ons kan niets overkomen...)
Marijn is super FIT
Vanochtend Marijn gevolgd bij het Hockey. Hurley speelde tegen FIT (Formidabele Inspanning door Training). Het werd 2-2...
Bijkomen met Ralf
Toen ik terug kwam heel vroeg in de morgen vond ik de nieuwste uitgave van Ralf Konig op mijn nachtkastje: Dschinn Dschinn, Der Zauber des Schabbar. Het is weer een geweldig boek. 's Avonds probeerde ik de Dschinn na te tekenen met Corel, hierboven zie je het resultaat... :-)
Ingo op televisie
Ingo - je weet wel van die weblog met die moeilijke naam, was gisteren op televisie bij het nieuwe programa van de VARA: nieuwslicht. Je kunt de uitzending nog steeds bekijken.De laatste dage en wellicht de belangrijkste gesprekken...
Gisteravond toen we nog even bij het zwembad zaten na te praten haalde Bart zijn grote teen open aan de rand van het bad... Nu heeft hij een grote mooie blauwe pleister.vanochtend gingen we op bezoek bij de voorzitter van de Maleisische NVM. Eric lim is zelf een hele grote makelaar en ok verantwoordelijk voor het ICT gebeuren bij de MIEA (Malaysian Institute of Real Estate Agents). Hij was direct bijzonder geinteresseerd in onze plannen en vroeg ons om meer informatie en informeerde of ik in februari het nationale congres zou kunnen toespreken over funda en internet.
Na dit gesprek hadden we een lunch met Rein Hermans, ja een nederlander, directeur van de ING hier. Hij vertelde ons meer over de hypotheek markt en het was leuk om met hem oude verhalen op te halen uit de tijd van Freeler en ING Bank. Het klikte direct en ook hij wil graag (als adverteerder) mee doen met funda.com.my. We spraken af contact te houden. overigens bleek hij bijna dagelijks op funda.nl te kijken - uit heimwee??
Snel door naar Dato Jeffrey Ng Tiong Lip. Eigenaar van het grooste project ontwikkelaarsbedrijf hier en - og belangrijker- voorzitter van de club van 1200 projectontwikkelaars. Hij begon heel voorzichtig en afstandelijk. Bart had me al gewaarschuwd een Dato (soort " Sir" ) vind met name vooral zichzelf heel belangrijk. Maar met elke zin van mij leek hij meer geinteresseerd en uiteindelijk vroeg hij ons of we een voorstel konden maken om de website van de Rehda (Real Estate and Housing Developers Assiciation Malaysia) te integreren in de nieuwe funda website. Tegen betaling zouden dan de ontwikkelaars hun projecten op funda willen plaatsen. Als hij een concreet voorstel zou krijgen, zou hij het inbrengen in de board. Dat klinkt wel heel erg goed!
Zeer tevreden kijken Bart en ik terug op alle gesprekken - met name die van vandaag. We hebben goede gesprekken gevoerd met mogelijke adverteerders, met technologie partners, met een mogelijke overname kandidaat (en zo een snelle start) en we hebben afspraken met de MIEA en de REHDA. Ik wist dat alles in azie snel ging, maar zo snel?
Vanavond vlieg ik terug en terwijl Bart alle zaken/cijfers nog eens op een rij zet, kan ik alle gesprekken nog eens verwerken. Ik heb er een goed gevoel over. Maar gevoel is niet genoeg - nu nog de business case rond maken. daar nemen we voldoende tijd voor. De eerste indrukken zijn echter goed.
Op bezoek bij de mogelijke concurrent
We begonnen vanochtend bij de MayBank (de grootste bank van Maleisie en een van de grootsten in de regio). We bleken zeer welkom, want in het kantoor zaten tien mensen te wachten op ons verhaal. Noreharizan Binti Masari (ja zeg dat maar eens snel drie keer achterelkaar!) was zeer geinteresseerd en het idee van een maandlastenindiator ging erin als koek. Of we gelijk een voorstel konden doen? Bart en ik verklaarden dat we eerst nog het businessmodel verder af moesten maken, maar dat we als we verder zouden gaan snel met een demo model terug zouden komen. Iedereen glimlachte blij. Op zich zijn ze wel druk bezig met internetbankieren, want ook hier -zoals zo vaak- slaan ze gelijk een hele fase over.
Hierna hadden we een afspraak met MSN, de grootste portal hier in het land. Ze waren net over op een nieuwe homepage (gebaseerd op www.start.com en RSS feeds. We spraken over mogelijke samenwerking en advertentiemogelijkheden op MSN (inclusief hotmail en messenger). We krijgen nog een pak met info van ze over de Maleisische internet markt en met name demografische kenmerken.
Buiten was het bloedheet (36 graden) en klam, maar we moesten verder ook al begaf de airco van Bart's auto het: zo hard had dat ding moeten werken...
Next stop: iproperty zo'n betje de enige huizenwebsite in Maleisie. Het bleken twee studenten te zijn die in Maryland gestudeerd hadden. Ze hebben totaal geen geld of andere middelen, maar zijn toch het verst gekomen. Amateuristme troef, maar wel passie. Ik dacht laten we gelijk de knuppel in het hoenderhok gooien en vroeg hoeveel de tent moest kosten. Ze hebben namelijk wel interessante contacten en een klantenbestand. van die vraag schrokken ze wel, maar ze waren ook direct geinteresseerd. Dt gaf mij een legitieme reden om hen allerlei details te vragen over hun operatie, die ze gelijk zonder horten of stoten allemaal direct aan ons doorgaven. Hoeveel klanten, welke marge, welke kosten alles, maar dan alles weten we inmiddels en dat geeft ons weer een goed beeld wat we zouden kunnen tegenkomen als we een opertaie hier beginnen. Nadat we afgesporken hadden dat ze ons nog even zouden weten hoeveel ze voor het bedrijf willen hebben, namen we vriendelijk afscheid.
Onderweg zagen we wee vele brommers waarvan de berijder zijn jas achtersevoren aan had - de nationale mode hier... (houdt de rijwind tegen en is tegen de 4 uur regen...) :-)
Idee voor het nieuwe funda kantoor!
Heel gebruikelijk hier en dus ook bij het kantoor van Ho Chin Soon research: de schoenen van de werknemers en de bezoekers staan voor de deur... Moeten we bij funda ook gelijk doen: scheelt Mary een stuk stofzuigen... :-)) Ook ideaal voor Mike want die loopt nu al meestal op blote voeten (toch maar schoenen kopen die goed passen ipv die met een designerlabeltje erop?)
De gesprekken beginnen
Vanochtend vroeg om 08:00 op pad voor de eerste afspraak: met TMnet, de maleise planet internet zullen we maar zeggen. Zij hebben 90% van de broadband markt in handen en kunnen ons waardevolle informatie geven over de markt en zijn natuurlijk belangrijk als partner en als mogelijke hostingpartij. We hadden een afspraak met Dr. Fadhlullah Suhaimi Abdul Malek, general manager strategy en twee van zijn ondergeschikten een chinese en een maleise mevrouw. Het werd een interessant gesprek waarbij we leerden dat de internetmarkt hier groeid met 100% per jaar en dat de doelstelling van de regering is eind 2006 1,2 miljoen broadband aansluitingen te hebben. Telecom Malaysia is een heel groot concern en hebben ook in Indonesie, Ceylon, Pakistan etc grote netwerken. OOk leuk om te horen dat TMnet zeer geinteresseerd is in mogelijke content voor hun eigen portal: blue hippo. ZE zijn hier qua mobile telefonie heel ver en we spraken ook over mogelijke samenwerking op 3G gebied.In de middag hadden we een lunchafspraak gepland met Rien Hermans, directeur van de ING hier. Zijn vrouw moest echter plots naar het ziekenhuis, dus hebben we dat maar verschoven... Wel de telecomtoren in geweest en en mooi uitzicht op KL gehad.
In de middag een afspraak met Ho Chin Soon Research company, een bedrijfje dat kaarten en andere data produceert. Zij zouden ons van de belangrijkste gebieden hier kaartinformatie kunnen leveren en data over waar bijvoorbeeld de moskeen staan. Dat laatste is van belang omdat de maleiers zo dicht mogelijk bij de moskee willen wonen en de chinesen juist zover mogelijk af van de moskee...
Ondertussen zijn Bart en ik plan eruk aan het brainstormen over hoe een eventueel business eruit moeten komen te zien.
Nog een TV!
Net ondekt: ik heb nog een TV: in een van de spiegels van de badkamer... als er nou nog wat op te zien zou zijn zou het helemaal fijn zijn, maar hier hebben ze alleen maleisie 1, 2 of 3... (Nou ja en een paar japanse zenders)
Ik bouw de funda tower en ga wat sporten
Op de kamer liggen allerlei leuke dingen - stressballen, kleurpotloden en...LEGO! Ik moet met mijn uitzicht natuurlijk gelijk mijn eigen "FUNDA" toren bouwen!
Vanochtend hier in de gym eerst maar wat huiswerk gedaan. Gelukkig staan er spliksplinter nieuwe aparaten, dus dat was fun - deed een beetje denken aan Interconti in Warschau.
Daarna een proteineshake en wat eten. Wat luieren bij het zwembad (30 graden / bewolkt) tot het begon te onweren en te regenen (altijd klokslag om 17:00). Ik ben nu helemaal bij heb ik het gevoel. Gelukkig maar want vanaf morgen heel vroeg staan er talloze gespreken op de agenda.
Ik heb vandaag het boek: BLINK gelezen. Het gaat over de belangrijkheid van je intuitie als je beslisingen neemt. Er staan hele leuke cases in met voorbeelden waaruit blijkt dat je meestal al direct weet/voelt of iets goed is of niet. Ook leuk: hoe je dat gevoel kan beinvloeden.
Must read dus...
Verder helemaal niets gedaan - behalve mijn blog dan eindelijk weer eens bijgewerkt. :-)
Subscribe to:
Posts (Atom)
