Ik heb eindelijk ook Yaoi ontdekt: softe manga homoporno bedoelt voor japanse meisjes... ???
Begrijp jij het nog? Het schijnt een variant te zijn op de vele (manga) bloembollen reeksen en fotoromans. Ik heb er drie (vertaalde) besteld bij Amazon. Ik hou je op de hoogte.
Een enorm groot en dik boek met hele mooie uitklap kaarten: een must voor elke cofee table... :-)
Gisteren bij Dolfijn het lang verwachte boek AFRICA van Leni Riefenstahl opgehaald. Het is een speciale uitgave van Taschen ivm hun 25 jarig bestaan. Voor nog geen 50 euro krijg je een juweel van een boek met foto's van volkeren die denk ik niet meer bestaan...
Goed artikel in te economist van deze week over de ontwikkelingen in China. De auteur beschrijft exact wat ik dacht de afgelopen twee weken.
op weg naar het vliegveld namen we de magnetische trein. Die behaalt snelheden van 430 km per uur. Het was dan ook in 7 minuten en exact 20 seconden voorbij...
Vandaag was het de laatste dag van de vakantie en wierpen we ook een laatste blik op Shanghai. Een Shangahi waarvan ik weet dat het volgende maand er waarschijnlijk alweer heel anders uit zal zien. De ontwikkelingen gaan hier zo ongelooflijk razend snel. Gisterenavond waren we bij een acrobatenshow die echt top was. Ik kan het niet beschrijven wat we daar van schijnbaar onmogelijkheden op het toneel zagen gebeuren. Shanghai heeft alles in zich om nog aantrekkelijker te worden dan het al is. Ik ben blij dat we het nu al reeds gezien hebben en ben heel benieuwd wat het gaat worden.
De vakantie was perfect. Een moordend tempo dat wel. Een groep die uit te houden bleek, maar ook overbodig: volgende keer kunnen we gewoon alles zelf regelen en het is uiterst comfortabel reizen hier en heel veilig en betrouwbaar.
We moeten snel weer terug. Eerst maar eens alle indrukken verwerken... :-))
Samen met Eddie en Paul in een zijdefabriek (nummer 1) te Suzhou.
Met de trein (softseats!) vertrokken we vanmorgen naar het stadje Suzhou (5 miljoen inwoners). Het ligt aan het grote kanaal van china die alle grote rivieren met elkaar verbindt. Het is vooral bekend om zijn prachtige tuinen. Het is ook een van de snelst groeiende en meeste bloeiende regio's van het land en dus waarschijnlijk van de wereld.
Mijn kapsel is sinds mijn komst in Shanghai de nieuwe rage geworden. Ook onze nationale kleur is enorm populair...
Vanochtend voreg via Guilin naar Shanghai gevlogen en geloof me: dit is het echte metropolis. Dit is hoe een stad (nou ja stad... 17 miljoen inwoners!) er in de 21ste eeuw uitziet. Ongelooflijk veel wolkenkrabbers. Alles nieuw. Alle merken sportauto's razen op fly overs je voorbij. Shanghai straalt ambitie, optimistme en vooralles vooruitgang uit. Arme Polen en andere landen in oost europa, ze maken geen schijn van kans. Hier gebeurt het. Dit is nu het middelpunt van de aarde.Overal wordt gebouwd. Hele Almere steden schieten als paddestoelen uit de grond. En: alles ziet er nog goed uit ook... ik sluit Shanghai direct in mijn hart. :-))
Nixon ging met Pat natuurlijk ook langs bij het karstgebergte.
Vandaag een van de mooiste tochten van mijn leven gemaakt. Op de rivier de Li dwars tussen het karstgebergte een tocht van een dag gemaakt. Het weer was prima, er waren niet veel mensen aan boord en onderweg was er heel veel te zien. Naast de bergen kwamen we waterbuffels in de rivier tegen, jongens die in de rvier zwommen en gewoon het leven aan de oever van zo'n plattelands (hoewel: platteland?) rivier. Eddie maakte 200 foto's. Ik zal er nog een paar uploaden... :-))
Eddie en ik hebben allebij een stempel van ons logo laten maken met daarin onze naam in het chinees. Zo ziet die van mij eruit.
vanavond viste we samen met aalscholvers (en een visser) op karper in de rivier de Li. Het ging heel goed en binnen een half uur hadden we er 4 grote gevangen. Die kon de visser aan een plaatselijk restaurant kwijt. Vanaf de geboorte van de aalscholver wordt hij getraind op het vissen. De vogels hebben een koordje om hun nek zodat zij de vangst niet kunnen doorslikken (kleine visjes dus wel). Overigens zijn ze zo gedrilt dat ze op comando van het bamboevlot afspringen en direct na de vangst vrijwillig (?) hun vis aan boord komen brengen. Het is een mooi gezicht en zeker als je je bedenkt dat dit al eeuwen zo gaat.
Deze oma kwamen we onderweg tegen toen we via gevaarlijke hangbruggetjes en steile trappen naar een hoog gelegen dorpje liepen. Waarschijnlijk doet zij het fluitend 3 keer per dag!
We waren inmiddels wel wat gewend qua eten. Inlcusief scorpioenen en allerlei soorten beesten. Vanmiddag kregen we echter gefrituurde bijen en bij larven geserveerd...