Miyajima
We zijn op een heilig eiland aangekomen: miyajima waar alles heilig is, ook de herten, de tempel etc. Het is heel mooi om te zien en je waant je op een andere wereld en misschien is dat ook wel zo.
just some thoughts...
We zijn op een heilig eiland aangekomen: miyajima waar alles heilig is, ook de herten, de tempel etc. Het is heel mooi om te zien en je waant je op een andere wereld en misschien is dat ook wel zo.
Hier een zeldzame foto: een blikje Diet Coke! Alhoewel de Japanners bekend zijn om hun lange en gezonde leven zijn suikervrije producten hier een zeldzaamheid. Ook wordt er hier nog enorm veel gerookt en zijn de verschillen tussen het roken en niet-roken gedeelte in een restaurant 10 cm.... :-)
We liepen per toeval de jaarlijkse tentoonstelling van de Orchideen Club van Hiroshima binnen. Dat kwam goed uit want Orchideen zijn mijn favoriete bloemen/planten. Nooit zoveel soorten naast elkaar gezien! Natuurlijk nemen Japanners de kweek ervan erg serieus en als een soort bonzai boompjes worden de stekjes vertroeteld. Ik had een heel leuk gesprek met de voorzitster van de club en jammer jammer dat we niets mee kunnen nemen want ik kon alle stekjes meenemen die ik wilde... :-(
We waren in de Mazda fabriek hier in Hiroshima. Het is een enorm complex waar verschillende typen auto's -door elkaar - van de lopende band rollen. Het is fasinerend om te zien en om te horen, want je kan bijna een speld horen vallen in die fabriek. Er was ook een klein museumpje bij met als leuk item een tentoonstelling ovr het gehele designproces van een auto. Ik heb dus ook voor het eerst een kleimodel kunnen aanraken - heel vreemd. De MX-5 is een mooie auto, de rest van de Mazda's doen me niet zo veel.
Ik had het al voorspeld in oktober: Brokeback mountain is een hele goede film. Jammer alleen dat ik hem niet gezien heb. Hij is moeilijk downloadable te vinden (tips?). Ik verwacht dan ook minstens een oscar of twee.
Sinds we hem hoorden in een frans restaurant in Osaka zijn we verkocht: Henri Salvador is een soort frans zingende Chet Baker. Hij is al beroemd vanaf midden jaren 50, en nu pas leren wij hem kennen. Lang leve allofmp3 voor het voorzien van de muziek on the road!
Het monument van de eerste atoombom aanval. Een indrukwekkend museum vertelt het verhaal van de aanval. Toch wel een vervelende bom: eerst brand, dan een schokgolf en een hittegolf en nog vele jaren straling. Hiroshima is dan ook zich elke dag weer bewust van wat er 60 jaar geleden gebeurde. Het was trouwens niet voor niets dat juist deze plaats werd uitgekozen: het was een enorm militair bolwerk destijds en er waren geen gevangenkampen met geallieerden. Maar toch: 100.000 plus mensen dood in 1 klap. Elke keer als er een land een atoomproef houdt, schrijft de burgemeester van Hiroshima de leider van dat land een brief. Chirac zal er diverse hebben liggen...
Hier in Himeji staat het grootste kasteel van Japan. Het is inderdaad groot! Opmerkelijk is trouwens dat in de middeleeuwen overal ter wereld een beetje de zelfde soort gebouwen inclusief muren en slotgrachten werden gebouwd en de wapens ook hetzelfde waren. Dit kasteel is nooit aangevallen, wel een aantal keer in de fik gevlogen (bliksem enzo)

In het futuristische Suntory museum was een tentoonstelling over het werk van Mucha. Ook een van mijn lievelingswerken van hem hing er: de poster voor Gismonda met Sarah Bernard.
Hoewel het al weer 40 jaar geleden is dat de tombe van Saqqara werd ontdekt en de fresco met daarop een kussende Niankhkhnum en Khnumhotep voor het eerst te voorschijn kwam was er deze week weer veel discussie over die twee jongens. Op de "Sex and Gender in Ancient Egypt" conferentie van de University of Wales in Swansea kwam Professor O'Connor's met de bewering dat het om een siamese tweeling zou gaan. Nu worden Eddie en ik ook heel vaak "herkend" als broers - dus dat misverstand is ook al eeuwenoud... :-)))
Hier sta ik tussen het (echte) gebit van een grote witte haai in het aquarium van Osaka. Heel mooi overigens en ze hebben hier de grootste vis van de wereld rondzwemmen: de walvishaai.

We waren vandaag in Nara, de oude, oude hoofdstad van Japan (De oude is natuurlijk Kyoto). Veel tempels, pagodes en ook een heel groot boedhabeeld die staat in het grootste houten gebouw ter wereld. Het is nog steeds een beetje feestdagen vieren hier in Japan, dus was het heel druk. De herten van Nara keken daarom nog verbaasder dan anders. :-))
Een heel belangrijk (verwarmd) element van het dagelijkse japanse leven is de hight tech Toto toilet. Verwarmde bril natuurlijk, bidet en douche ineen. Niet alleen op de hotelkamer maar ook gerust in restaurants of openbare toiletten.
Er zijn nog steeds mensen die denken dat het leven in Japan heel duur is: Niet dus! Als voorbeeld laat ik hier een frisdrankenautomaat zien zoals ze hier op elke hoek van de straat te vinden zijn. Een blikje kost 100 yen, 70 eurocent dus... Volgens mij is dat in Nederland het dubbele!
Nee zo mocht Marque natuurlijk niet de Gym van het hotel binnen... "Guests with tatoos are asked to refrain from fitness usage" wat zoveel betekent dat je niet met tatoes mag sporten... :-)
Er is hier een enorm kasteel in Osaka. Het was oorsponkelijk uit de middeleeuwen, maar wat je nu ziet is gewoon beton van na de tweede wereldoorlog. Toch wel mooi en indrukwekkend het staat hier midden in de stad op een eilandje omringt door grote slotgrachten en muren. Het weer is trouwens ook prima!
8 uur eerder dan in Nederland hadden we hier in Osaka oud/nieuw. In het hotel was een aftel-party maar Eddie en ik waren te moe om maar iets te doen. Iedereen een heel gelukkig en gezond 2006!
Eindelijk! We hebben er geloof ik letterlijk de hele wereld naar gezocht, maar hier zijn dan de Louis Vuitton Cup schoenen in Eddie's maat. Gelijk gekocht dus. Heeft die jongen ook eens een paar fatsoenlijke sloffen :-)
Ik de plaatselijke supermarkt van wanganui verkopen ze veel zaken bulk. Dus suiker, meel etc.
Vandaag waren we in de beroemde gloeiwormen grottten van Waitomo hoewel wormen? Het zijn gewoon larven van een vlieg die 9 maanden vissen op muggen die via een rivier de grotten binnenkomen en vervolgens op de gloeiende lichamen van de larven afkomen. Maar ja larven verkopen minder lekker dan wormen, vandaar dat iedereen het over de wormen heeft. Het was heel grappig om te zien: een grot vol LCD lichtjes terwijl je op een boot op de rivier dreef.
Eddie dacht dat ik wel honger zou hebben en had de "large" hawai pizza vanmiddag voor mij besteld in de enige eetgelegenheid in de wijde omtrek van de gloeiworm grotten... Dank je wel Eddie! :-))
Nu we in Auckland waren moest ik natuurlijk even langs Les Mills. De man die miljoenen mensen elke dag weer laat zweten op zijn spinninglessen. Toch knap dat je als Nieuw Zeelander dat voor elkaar krijgt en een soort "patent" hebt op spinnen. (Hij noemt het zelf RPM). Zijn HQ is een enorme sportschool hier midden in het centrum met een Les Mills kledingzaak... De koffers worden al zwaarder en zwaarder :-)
De bios hier is prima! Omdat het boxingday is waren veel winkels en andere gelegenheden dicht. Prima kans dus om een film te bekijken en laten ze hier nou net nieuwe stoelen geinstaleerd hebben. Ik viel bijna in slaap. Of dat door de stoel kwam of door de film (Narnia) weet ik niet. De film stelt heel erg teleur. Hele mooie effecten en beelden alleen het lijkt wel of je naar een samenvatting zit te kijken van 3 uur. Het verhaal wordt overal maar wat aangestipt zonder enige diepgang. Jammer want het boek zal wel goed zijn.
Na een lange, lange vlucht (11 uur) zijn we dan nu aangekomen in Auckland, Nieuw Zeeland. Het is hier 12 uur vroeger dan in Nederland. Boven zie je ons uitzicht uit de (Hilton) hotel kamer in de haven. Het is hier zomer en zo'n 22 graden. Iedereen loopt dus in korte broek - hoewel ze hier uberhaupt niet veel geven om hoe je gekleed gaast :-)
Ons laatste uitje in Tokio was aan het technologie musuem. Daar zagen we ook ASIMO - een robot van Honda. Het is ongelooflijk levenecht wat die robot kan en hoe hij reageert. Zou die keizer van Japan dan toch...?
Een voordeel van Tokio: alle restaurants hebben etalages met daarin voorbeelden van alle gerechten die ze serveren... Wij aten bij de Vietnamees - en nee ze hadden geen loempia's.
Vandaag waren we in Roppingi Hills, een nieuw winkel, woon en werk gebied. Het is zoals alles hier in Japan tot in de details en heel sophisticated uitgewerkt. Daarna gingen we nog wat winkelen en zagen we de beroemde Prada winkel van Herzog & de Meuron. Inmiddels zagen we alle Japanners rondom de kerstbomen met lichtjes staan om foto's te nemen. De restaurants zaten propvol met mensen die een kerstdiner zaten te eten. Het lijkt erop dat ook Japan nu "officieel" kerst aan te vieren is. Mount Fuji was prachtig vanui onze hotelkamer te zien in de ondergaande zon...
Een bezoek aan Tokio is natuurlijk niet compleet zonder even langs te gaan bij Opa Jan Joosten (de jonge). Hij kwam namelijk als eerste westerling aan in Japan in 1609 (met het schip De Liefde). Het is een van de zeer zeldzame beelden van personen in dit land, ze hebben het veiligheidshalve daarom maar beperkt tot zijn hoofd :-) ). Een mooi carrillion hoort er ook nog bij. Het staat op een druk punt in Ginza tegenover het centraal station in een wijk die oorspronkelijk "Joosten" heette, leuk he?
