Amat victoria curam!

Na een lange vlucht uit washington, waarbij ik toch nog kon slapen gelukkig, kwamen we vanochtend aan in Sao Paulo. Een stad met 18 miljoen inwoners - een van de allergrootste ter wereld. En een van de lelijkste. Overal waar je kijkt staan flats en wolkenkrabbers, de een nog lelijker dan de ander. Er is niets menselijks meer aan deze stad. Het is grauw, vies en overvol. En ook levensgevaarlijk. In het donker kan je beter niet op straat komen en al het vervoer is van deur tot deur. Niemand spreekt ook engels en alhoewel portugees een mooie taal is is het ook heel lastig om te verstaan, laat staan te spreken. Gelukkig kan ik me een beetje redden in het Spaans.
dat wordt nog wat met de presentatie van aanstaande maandag... :-)

Afgesproken met Richard, die inmiddels al weer weg is bij Classified Ventures, dat hij naar Amsterdam komt in juni tijdens zijn vakantie. ik verheug me er nu al op.

Na jaren goede diensten heeft mijn Zero Halliburton het begeven... De vlucht met BA heeft ie niet overleeft. Het handvat is kapot en het slot gaat niet meer dicht. Gisteren had ik een half uur nodig om hem open te maken. Kortom einde verhaal want ik kan hier niet meer mee verder reizen. :-(
Ik ga dus op zoek naar een alternatief. Nu hebben we al tig koffers, dus weet ik nog niet wat ik het beste aan kan schaffen.

Omdat we gisteren niet terecht konden hebben we nu de presidents suite gekregen in het Omni... Het is een heel appartement met groot balkon. Het verlicht de pijn een klein beetje ;-)))

Vanochtend al om 07:00 de eerste meeting: met Marijn om de laatste dingen aan te passen in onze powerpoint. daarna met Richard. Altijd goed voor een leuk en interessant gesprek. Daarna in een ijskoude zaal een presentatie voor CREA, de canadese NVM. Dat viel niet mee: er zijn behoorlijk nog wat pijnpunten om op te lossen. De lunch en presentatie voor de NAR commercial Real estate mensen was makkelijker. Helaas hebben zij niet zoveel listings.

Het eten is als vanouds: V E E L !

Via Heathrow naar washington met British Airways (vanwege hun bedden). Na 9 uur waren we er en stond Thijs al op ons te wachten. Het hotel bleek overboekt en we werden onder gebracht in het (veel mindere) Holiday Inn. Wel op kosten van het oorspronkelijk geboekte Omni Hotel en met de verzekering dat we er morgen wel zouden kunnen slapen. Na een hele lang dag viel ik eindelijk in slaap.

Dutch Disease'; kopte de invloedrijke zakenkrant Wall Street Journal dinsdag over de veranderende Nederlandse houding ten aanzien van mensen met een uitgesproken mening. ‘Eeuwenlang heeft Nederland bekendgestaan als een veilige haven voor dissidenten, vandaag de dag is het echter de Nederlandse dissident die op zoek moet naar een veilige haven’, aldus de krant.

Het Duitse Die Welt uitte dinsdag onder de kop ‘Nederlanders maken islamcritica murw’ felle kritiek op de gang van zaken rond Hirsi Ali. Het dagblad vergelijkt het vertrek van de afgevaardigde met een vlucht. Dit nieuwe asiel strekt echter niet het 36-jarige Kamerlid tot schande, maar Nederland, dat een onafhankelijke stem niet kon of wilde beschermen, stelde Die Welt.

Wat is er aan de hand met Nederland? Het blijkt volgens de reacties van Wiegel en de overige telegraaf lezers dat mensen massaal Ayaan verbaal willen stenigen. Nog even en iedereen moet Nederland verlaten. We polariseren in een angstaanjagend tempo. Ik voel me er in het geheel niet lekker bij. Rita en het volk (via Maurice de Hond) regeren naar de waan van de dag. Nuance is een woord uit een ver verleden. De roep om een sterke leider, als je niet voor ons bent ben je tegen ons, daadkracht. Het zijn allemaal begrippen uit een periode die we juist achter ons wilden laten. Wellicht is de wereld zo gecompliceerd geworden dat mensen wanhopig zoeken naar duidelijkheid en regelgeving. Laten we dan niet vergeten waarom er regels zijn. In ieder geval NIET om er ongenuanceerd mee om te gaan. Er is geen zwart/wit er zijn alleen maar tinten grijs.

In het vliegtuig las ik gisteren een klein artikeltje over de eerste TV realityshow ter wereld: An American Family. Een fasinerend verhaal. In 1973 bedachten twee documentaire makers dat het leuk zou zijn een familie 7 maanden met de camera te volgen. Een echtscheiding van de ouders was het gevolg en... nog beter: de oudste zoon kwam uit voor zijn homosexualiteit. Dat was de eerste keer dat dat iemand deed op de amerikaanse Televisie. De familie heette Loud, de zoon Lance Loud. Hij werd direct beroemd, werd een protege van Warhol. Had een band, werd schrijver en acteur (bv in Tales of the City). Maar zijn belangrijkste rol was die van "Gay Advocate". Hij was de Henk Krol van de VS zullen we maar zeggen.
Zijn optreden in de film was een voorbeeld voor vele tienduizenden in die tijd.

In 2001 overleed hij aan aids, 50 jaar oud. Over zijn laatste jaar werd weer een serie gemaakt:
Lance Loud! A Death In An American Family ook die film werd beroemd en trok vele miljoenen kijkers.
Ik ben op zoek gegaan naar "An american family"maar het is niet uit op DVD. Ben heel nieuwsgierig.

Een boottochtje besloot deze lustrumreis. We lagen in een baai, zwommen wat, ontweken de kwallen en aten vis op de kade. Het was moeilijk voorstelbaar dat we morgen allemaal weer netjes achter ons bureau zouden zitten, hard aan het werk...
Air Berlin bracht ons keurig op tijd weer naar Schiphol en ik sliep direct om middernacht in. Heel moe, maar heel voldaan. Klaar voor de volgende vijf jaar!
:-)

Ivar had ons al weken voorbereid op wat er vanochtend te gebeuren stond: we gingen met de fiets naar de top in de buurt voor een heel mooi uitzicht. Die top was wel heel erg hoog, steil en ver... Ik weet niet hoe: maar ik haalde het toch en na vele slopende uren stond ik te genieten van het bovenstaande adembenemende (letterlijk) uitzicht. Naar beneden ging alles veel beter :-)
Hoewel: Eric schrok van een hond en ging onderuit. Een fraaie schaafwond rijker kwamen we weer toch nog heelhuis bij het hotel aan. In de middag hebben Marijn en ik de volgende week voorbereid.

Alle deelnemers van de reis hebben het er over: Mallorca is veel leukere en beter dan we gehoopt hadden. Het is echt wat om nog eens naar terug te gaan. In minder dan 2 uur vliegen ben je hier gelijk in een leven met al het goede van Spanje, Zon, Cultuur, maar zonder het Costa Brava gevoel. En dankzij Air Berlin is dat al vanaf €100... :-)

In de middag gingen we per fiets langs het strand naar de hipste strandtent van Mallorca en omstreken Puro Beach hier zat hip Palma (en wij natuurlijk ook) te kijken naar de baai, de boten, het strand en de ondergaande zon. Na afloop wat gegeten in een soortgelijk hip restaurant. Duidelijk was inmiddels dat Palma dus ook heel hip kan zijn.

De muziek die er gedraaid werd was natuurlijk ook hip: bargrooves

Vandaag gingen we naar Palma. Ik had me daar van te voren niet zoveel van voorgesteld, mar het bleek een hele mooie (en grote) stad. We bekeken de nauwe straatjes, de art noveau gebouwen de vele kerken, de kathedraal en ook de vele fraaie binnenplaatsjes. Ook zijn er veel muziekanten en andere artiesten op straat. Zo moest ik opeeens met Zorro dualeren voordat ik het plaza Major over kon steken... De hele stad straalt een grote weelde uit en er is goed te winkelen. Maar ja daar hadden we nu geen tijd voor.

Ik was mijn slippers vergeten mee te nemen. Dat is hier niet zo handig. Dus moest ik op pad. Nou zijn slippers niet mijn favoriete schoensel, vandaar dat ik thuis kwam met een aantal sport sandalen. Mijn eerste sandalen trouwens en ik moet nog een beetje leren om er op te lopen. Maar goed, handig is het wel.

Marijn kon natuurlijk niet vliegen zonder de laatste Kiss...

Omdat funda 5 jar bestaat organiseren we allerlei festiviteiten. De leukste is wellicht de reis voor iedereen van funda naar Mallorca. Iedereen keek er al weken naar uit en vandaag was het dan zo ver. Air Berlin bracht ons prima naar Palma en vandaar gingen we naar Port de Soller.
Het Aimia Hotel is net nieuw en fantasisch. Lekker zwembad, in de stad, bij het strand, met fitness ruimte, goed eten, mooie kamers etc.etc. Ziet er qua design nog goed uit ook. :-)

De jongens van all of Mp3 - je weet wel de legale download site met alle albums voor een eurootje of twee, hebben iets nieuws en het is geweldig: alltunes!. Het is een programma dat je download en het is een kopie van de itunes musi store met het verschil dat je hier de nummers integraal kan beluisteren en vervolgens kan downloaden voor een habbekras. Het werkt prima.
Zo kan ik weer een paar "Nieuwe" Bert Kaempfert downloaden. Ik vind het nummer Swingin' Safari bijvoorbeeld heel lekker...

Uit de NRC van vandaag:
De hersenen van lesbische vrouwen reageren ongeveer hetzelfde op stoffen uit vrouwelijk zweet als die van heteromannen. Er worden delen van de hypothalamus actief waarvan bekend is dat ze een rol spelen bij seksueel gedrag. Tegelijkertijd slaat de hypothalamus van lesbiennes niet aan op mannenzweet, terwijl dat bij heteroseksuele vrouwen wel zo is. Hersenen van lesbiennes verwerken mannenzweet op dezelfde manier als lavendelolie: alleen met het olfactorische netwerk. Een Zweedse studie (vandaag verschenen in Proceedings of the National Academy of Sciences) bevestigt de rol van twee stoffen – androstadienon en estratetraenol – als menselijke feromonen. De Zweden toonden vorig jaar al aan dat homomannen en heterovrouwen op dezelfde feromonen reageren. Opvallend van de nieuwe studie is dat er ook duidelijke verschillen waren tussen lesbiennes en heteromannen, vooral in de precieze plek in de hypothalamus die actief werd als ze feromonen roken. Heterovrouwen en homo’s leken wat dat betreft meer op elkaar. Dat is een aanwijzing dat vrouwelijke en mannelijke homoseksualiteit verschillen.

Nou dat laatste wisten we allang...

He he... Bijna uitgeript. Ik had nog een CD of 200 te gaan, maar nu ben ik er bijna doorheen en zijn al onze CD's geript naar MP3 en klar voor iTunes en de iPods. In totaal mer dan 100 Gig.
Met de nieuwe computer is dat rippen trouwens een feest want de enige beperking is de snelheid van de CD drive en die is 54*, dus in een halve minuut heb ik weer een CD te pakken.

Frank Gehry gebruikt geen computer maar tekent gewoon maar wat... :-)
Hier het Guggenheim in Bilbao.

Al Gore is terug en hoe!
In de documentaire "An Inconvenient Truth" van Davis Guggenheim geeft hij zijn presentatie over globall warming. Ik zat er al een tijd aan te denken om daar eens langs te gaan want Al geeft deze presentatie een paar keer per week (tot nu toe al meer dan 1000 keer). Maar de film (met spannende beelden en muziek) is misschien wel beter. Hij kom eind van de maand uit. Het zelfde gebeurd dan met zijn nieuwe boek met de zelfde titel. Als'vorige boek over het milieu, The Earth in Balance is trouwens ook nog steeds aan te bevelen.

Het vorige glas zaten we net naast (scheelde € 50...) maar goed niet getreurd er is er nog eentje te koop. Niet zo'n fraaie als de vorige maar toch. Komende week bij Christies in Londen. Mij benieuwen...

Nederlandse / Spaanse zwemmer

Vanmiddag was de traditionele Fundarun in het Amsterdamse bos. Als funda deden we het heel goed: Jeroen was no. 1 op de 5 km mannen en Marijn no. 1 op de 5 km vrouwen. Het was tropisch warm en na afloop waren de lopers ook kapot.
Ik liep zelf niet mee: ik geloof dat ik niet zo geboren ben voor hard lopen. Ik krijg binnen de kortse keren allemaal "kleine zeurderige pijntjes" - mijn achillespees, mijn knie, mijn voet: het is altijd wel wat. Ik blijf maar fietsen afgewisseld met wat interval training denk ik.
Maar volgens Huib mogen alleen mensen die mee hebben gelopen na afloop de douches in, dus wie weet doe ik volgend jaar toch weer mee... ;-))

De nieuwe Mercedes vanochtend opgehaald. Het bleek net de warmste dag va het jaar te zijn: 30 graden. Toeval?

De Lexus kreeg vandaag de laatste druppels levenselixer. Het is over en uit! We hebben veel plezier van hem gehad maar het wordt zomer en dus tijd voor een open dak.

Vanmiddag heel gezellig gegeten met Pieter. We kennen elkaar van 23 jaar geleden en we pikten de draad op alsof er enkele weken tussen gezeten hadden... :-)
Ik denk dat ik hem nog wel vaker ga zien.

Gisteren met Ilse in brasserie Flo gegeten. Zij nam de oesters - ik hield het bij een sla :-)
Wel hadden we beide de zalm met zuurkool en dat was erg lekker. De bediening lijkt er nog ff in te moeten komen, maar verder een hele leuke tent met een echt brasserie interieur.

Jeroen en ik kregen van SkipIntro de nieuwe zomermode toegezonden... Nu kan de zomer dus pas echt beginnen...

Vandaag kijkdag van Christies: en er is weer een vriendschapsglas te koop... We kwamen Anna Lameris tegen en gelukkig melde ze dat zij niet op dit glas gaat bieden. Dinsdag weten we meer...

Niek Nusmeijer werd 60 vandaag en het weer liet toe dat we een hele gezellige receptie hadden in de (fraaie) tuin van Niek en Noor.

About Author

Twitter Updates

Follow Me

Popular Posts

Latest Post

Total Pageviews

Blog Archive

My previous blogs