De Warren Cup is een Romeinse beker uit de eerste eeuw. Een zekere mijnheer Warren kocht hem begin twinstigste eeuw, vandaar zijn naam. Niemand had er eigenijk interesse in want er staan heftige homosex scenes op. Toch ging The British Museum overstag en kocht de beker een paar jaar geleden voor een record bedrag van 2.5 miljoen euro... Afgelopen zondag was de laatste dag van een speciale tentoonstelling van de beker in het museum. Ben benieuwd waar die nu staat in het museum en wat de omschrijving is... :-)
Grappig: In een artikel over de huizenmarkt stond vandaag deze foto in de Volkskrant: Ons oude huis in Almere... De struikjes en boompjes van weleer zijn wel lekker doorgegroeid. Toch leuk dat ons ontwerp na al die jaren nog steeds in de belangstelling staat :-)
In de NBC America's got talent televisie rip van Idols kwam eergisteren ook een 11 jarig meisje optreden: Bianca Ryan. Kijk naar de clip en krijg rillingen: ongelooflijk...
Volgens wegwijs is funda een zinkend schip (een titanic nog wel)... Jammer dat journalisten meestal niet weten waar ze het over hebben. Ik geloof dat ik ook afgebeeld ben op het plaatje (rode trui?) en ik spring als tweede van boord. Ben benieuwd wie er als eerste gesprongen is...
We wilden eigenlijk een kijkje nemen in het recent gerestaureerde Grand Palais, helaas is het nog gesloten voor het publiek om enkele niet interessante ruimtes na.
We aten met Ruby en Nick die een schitterend appartement in St. Germain hebben. Vol met kunst natuurlijk. Nick is in Parijs een Chineze fotografie collectie aan het opbouwen en we waren diep onder de indruk. Zo zeer dat we prompt vroegen of hij nog een foto kon bemachtigen van een fotograaf. Na een lange, lange avond vol kunst en cultuur gingen we naar bed, tenminste dat dachten we maar doordat Frankrijk de WK wedstrijd van Brazilie had gewonnen, was het nog lang onrustig in de straten rondom het hotel.
In de St. Sulpice is volgens The DaVinci Code de roseline te vinden. Het bleek echter gewoon een astronomische lijn te zijn. De kerk echter heeft het nog nooit zo druk gehad...
Vrijdagmiddag naar Parijs. Met de auto wellicht toch niet zo handig vandaar dat we voor de Thalys hadden gekozen. Omdat we er 3 kwartier voor vertrek achterkwamen dat het hotel dat we geboekt hadden (Artus in Germain de Pres) toch niet gereserveerd bleek en we dat dus nog snel moesten regelen, kwamen we wat later aan op CS. Daar lipe de ticketmachine vast en werd er slechts 1 ticket geprint met nog 10 minuten te gaan. Het personeel van de service balie werd heel zenuwachtig en 5 minuten van te voren was de enige mogelijkheid nog een extra ticket te kopen en dat later te verhalen. doorweekt (30 graden) kwamen we de trein binnen rennen, die gelijk vertrok. Tot Brussel is het een boemel, daarna gaat ie pas zoals ie hoort... Maar goed we waren wel om 21:00 stipt in Parijs en de eerste entrecote lag al op me te wachten.
Op dit moment zitten Eddie en ik midden in de detectiveserie Midsomer Murders. Inspecteur Barnaby en zijn sergeant Troy lossen in dromerige engelse dorpjes allerlei moorden op. Lange afleveringen (ca. anderhalf uur) maken een goede opbouw mogelijk en de verhaallijnen zijn complex. Je weet gelukkig niet na 5 minuten wie het gedaan heeft.