Dit was een dag waar we toch wel naar uit hadden gekeken: we zouden (weer) naar Google gaan. Weer omdat we daar 3 jaar geleden ook al langs waren geweest. We zochten dus naar dat kleine kantoortje in Mountain View toen we plots voor een gigantisch kantoor stonden. Waren we verkerd of...nee! daar stond het: GOOGLE. Een enorm gebouw, zeg maar complex waar duizend mensen in werken. Tsja dat is andere koek dan dat kantoortje van toen. Binnen in de receptie konden we direct mee genieten van de laatste zoekopdrachten vanuit de hele wereld: die worden daar namelijk geprojecteerd. We hadden een afspraak met raymond Nasr - die één van de leukste en aardigste mensen bleek te zijn die we ooit hebben ontmoet. Hij viel ook direct op zijn zijn grijze kostuum met strik. Je moet je voorstellen dat voor de rest de medewerkers van Google zo'n 24 jaar oud zijn en gekleed gaan in een t-shirt met shorts. Helaas mochten we ook bij Google geen foro's maken, dus kan ik jullie weinig laten zien van het gebouw en de mensen. En er is veel te zien: Overal staat eten en drinken omdat Google vindt dat de medewerkers dat binnen 25 meter moeten vinden. Dit is werkelijk Nerd Paradijs. Als je jaren lang gepest bent op school omdat je te slim bent en dan kom je in een omgeving waar iedereen wiskunde leuk vindt en met de meest ingewikkelde boeken rondloopt (ik begrijp de titel al niet eens 
) dan voel je je thuis. Ook omdat ze bij Google een wasserette hebben, een paar Seways (Max Planck en Niels Bohr genaamd), een fittness ruimte waar fitness first drie keer inpast, een massage ruimte en heel veel massage stoelen en... een restaurant met zoveel eten dat heel Amsterdam er zou kunnen eten. Nee echt!: we hadden nog nooit zo iets gezien. wel 50 verschillende soorten frisdrank, chinees, italiaans, amerikaans, noem het maar op en het was er. En: allemaal gratis 
Raymond liet ons ook nog de geodisplay zien: een projectie van een globe met daarop de wereldwijde activiteit op google. in de belangrijkste talen. Dus in steden als New York zie je hele hoge "vlammen" oplaaien in het blauw (engels) en in Amsterdam en klein vlammetje ('s nachts) in het rood. Een heel indrukwekkend gezicht dat we gelijk ook wilden hebben voor funda in nederland...
De sfeer bij Google is moeilijk te beschrijven, maar het is vol passie, dynamiek en de energie spat er van af. Overla in het gebouw hangen whiteboard vol met aantekeningen, je ziet in hoekjes mensen aan andere mensen hun ideeen en vindingen presenteren en bespreken, iedereen heeft een Google T-shirt aan en je merkt: deze mensen hebben de baan van hun leven. 
Natuurlijk mchten we geen vragen stellen over de beursgang, maar ik denk dat de medewerkers van Google eigenlijk helemaal niet geinteresseerd zijn in geld, het gaat hen om oplossingen en meer puzzles.
We aten met raymond in het restaurant en nadat we onze keuze gemaakt hadden (moeilijk!) aten we met Jen. Zij is een user interface designer en werkt al 5 jaar bij Google (en dat is heeeeel lang daar)
We wisselden onze ervaringen uit en het blijkt dat Google vaak veel de zelfde problemen tegenkomt als wij. Ook bij Google is Mobiel een prioriteit en doen ze veel aan usability research. Toen raymond een telefoontje tussendoor kreeg hoorden we hem zeggen dat hij niet kon spreken omdat hij in een meeting zat "with the guys from SWEDEN" het blijft moeilijk om te weten waar amsterdam ligt. 
We kwamen meer te weten hoe Google denkt over single page interface en welke onderdelen goed en minder goed werken. Na een leuk gesprek was het helaas weer tijd om te gaan.
Onze delft blauwe huisjes hadden hier ook een goede uitwerking en raymond en Jen waren er zichtbaar blij mee. 
Bij het handenschudden greepik mijn kans en vroeg raymond of we niet in aanmerking konden komen voor een Gmail account. Hij had er nog twee zei hij en die waren voor..............Marijn en Mij!!! 
Heel tevreden stapte we de auto in, snel op weg naar MarcoMedia.
Daar spraken we met Tony, Mike, David en Ramin. Het ging met name over single page interface. Dus hoe internet van een pagina naar pagina gedachte naar een vorm gaat waarin alles gebeurd op 1 pagina. Er zijn nog niet zoveel voorbeelden hiervan, maar het absoluut de manier waarop internet werkt over enjaar of drie/vijf. De presentaties waren vrij technisch, maar wel interessant en het bleek dat MacroMedia net als Microsoft heel erg denkt in experiences. Het grote boek dat ons dat geleerd is is natuurlijk
Experience economy van Pine.
De gedachte is dat als de bezoeker/klant een goede ervaring heeft zij/hij daar meer voor over heeft. denk aan een kopje koffie bij Starbucks ipv bij McDonalds.
Ook net zoals Martijn en Jen is Macromedia druk bezig met mobile. Dat is de groeimarkt. Natuurlijk zijn we qua dekking in Europa een stuk verder, maar hier worden toch altijd de goede businessmodels uitgedacht en uit getest.
Overigens als je wilt werken bij MM heb je wel de Nana Mouskouri look nodig.
Na 4 uur MM gingen we naar het hotel en direct door naar het restaurant Asia de Cuba ingericht door Philippe Starck, veel pluche, zilver en kristal en heerlijk fushion eten.
En dat was weer een indrukwekkende en drukke dag in SF
PS: Raymond kwam zijn belofte na: mijn adres is marquejoosten@gmail.com !
We zouden op 13:15 vliegen, midden op de dag dus, weinig tijd om dingen te doen in Seattle of in SF. Laten we zeggen: een echte reisdag. 
We besoten om eerst nog in Seattle het Music Experience Center te gaan: een gebouw van Frank Gehry waar je alles met muziek kunt doen en leren en met allerlei troep van zangers en bandjes.
Het is een heel mooi gebouw, golvende platen aluminium, koper, veel hout en staal. Helaas is het gebouw beter dan wat er in staat. Omdat we nog maar een klein uurtje hadden besloten we niet naar de muziek afdeling te gaan, maar naar het SFM (Sience Fiction Museum). Daar zagen we de maskers van de Klingtons, de oren van mr Spock, talloze robots etc. We waren er in 5 minuten door heen. Leuk als je alles van SF weet, maar het is voor romantici als Marijn en Thijs niet weg gelegd.
Dan maar naar het vliegveld. Dat bleek een goed idee te zijn want de veiligheidmaatregelen waren weer zo strikt dat het samen een uur duurde voordat we door alle controles heen waren.
Gelukkig is het maar twee uurtjes vliegen naar SF en kwamen we om half vier in een zonovergoten SF aan.
Daar stond onze nieuwe bak klaar (een gouden dit keer ) en met de hulp van Trees kwamen we door ChinaTown bij het hotel. Thijs kreeg nog wel de schrik van zijn leven toen we in de buurt van Mission/Folsom plots allerlei mannen poedelnaakt op de stoep zagen lopen. nadat ik had uitgelegd dat ons hotel aan de andere kant van de stad ligt, kwam hij weer een betje bij 
De fitness ruimte is hier fantastisch: op het dakterras. ik maak er nog wel een foto van.
gegeten bij ons favoriete restaurant in SF: Kuleto - een italiaan
Toen bedje ingerold en heel lekker geslapen.
Op zaterdag zou het all time record warm worden (100 graden - dus een graadje of 40 celsius). En inderdaad: het was letterlijk bloedheet. Tijd om het hogerop te zoeken (altijd goed natuurlijk )
We vertrokken al vroeg naar Mount Rainier, de hoogste berg hier in de omgeving een soort Mont Blanc die we van uit het vliegtuig toen we aankwamen al gezien hadden.
Na een lange tocht van een uurtje of twee hebben we daar wat trails gelopen, wat gegeten (hotdogs!) en was het alweer tijd op weer terug naar Seattle te gaan.
's Aonds in een oester/steak restaurant gegeten. Een lekkere rustige dag dus.
morgen is het al weer zo ver. Marijn, Thijs en ik vertrekken voor een studiereis naar de VS. Een bezoek om te kijken wat de laatste ontwikkelingen zijn op het gebied van makelaardij en internet/telecom, om te praten met ontwikkelaars van software (Microsoft, Google, MacroMedia etc) en hardware (PalmOne bv) en om met experts van gedachten te wisselen. Een vol programma brengt ons in Seattle en San Francisco.
Voor dat ik het vergeet: we gaan natuurlijk ook nog naar het Inman Connect congres en beurs. Wellicht kan je je nog herinneren dat we daar 3 jaar geleden ook waren en met een schat van ideen terugkwamen.
We vliegen met United morgen ochtend eerst naar Chicago om vanuit daar naar Seattle te gaan. Al met al een tripje van een uurtje of 15. Gelukkig mogen we van Eric voor in het vliegtuig zitten en hebben we een beetje de ruimte om ons heen.
Eerst had Koen van Amex voor ons een 777 geregeld via London, maar nu moeten we het doen met een 767-300. O ja, voor dat ik het vergeet, we gaan ook even langs Boeing om de nieuwe Funda jet te bestellen (we kunnen zo langzamerhand toch niet veel langer achterblijven bij LostBoys)...
Maar goed, in Seattle verblijven we in de W hotel http://www.starwood.com/whotels/index.html - die hebben namelijk de grootste fitness ruimte
Zoals gebruikelijk zal ik jullie op de hoogte houden van al onze belevenissen en de allerlaatste nieuwtjes vanuit high tech land. Eén van die nieuwtjes is helaas gister al uitgelekt: Apple heeft een vierde generatie iPod. Thijs wilde het eerst niet geloven en dacht dat het om een mislukte photoshop poging ging, maar ik kan jullie vertellen dat Steve mij verzekerd heeft dat bijgaande foto geheel echt is.
Nu nog alles op de zaak netjes achterlaten, tas pakken en morgen ochtend op naar Seattle!
Al tijden ben ik bezig met photoshop, met name photoretouch. Ook probeer ik al tijden een actionscript te ontwikkelen om van foto's striptekeningen te genereren. 0)
Nu heb ik wat waarvan ik denk dat ik op de goed weg zit - eindelijk
Net terug uit Washington, waar we de paasdagen doorbrachten. Het weer was prima! De stad verlaten - dus alle ingredienten om rustig eens de stad en de musea te verkennen. We hebben dus ALLES gezien... Gelukkig was het eten ook super. Overigens zijn dit de eerste plaatjes van onze nieuwe Canon eos 300D. (met een klein beetje retouch natuurlijk)
Ik zou bijna vergeten dat we natuurlijk ook nog Malta geweest zijn. Een fantastisch eiland, net groot genoeg voor een dag of drie en net zuidelijk genoeg voor een paar stevige zonnige dagen (we waren dus ook prompt verbrand...) We zaten in het Xara Palace Hotel in suite no. 1, en hadden de beschikking over een Mercedes S-klasse met John als chauffeur. Die wist ook alle goede adresjes en zette ons waar dan ook direct voor de deur af - wat meestal eigenlijk niet de bedoeling was...
Het verhaal van Malta in WWII is heel indrukwekkend en we hebben ons dan ook daarop (en natuurlijk de ridderorde) geconcentreerd.
De tefaf is alweer een weekje gesloten, maar vorige week waren we ervoor in maastricht. Op de tefaf mag je zelf geen foto's maken, maar robert bowman uit london had weer wat leuke beeldjes staan, voor de rest waren eddie en ik niet echt hebberig. 's Avonds gegeten bij tout a fait met cor en wil. Lekker!
Gister nog even langs sothebys voor een kijkdag, maar alle spulletjes bleken behoorlijk beschadigd. De Eland was wel leuk, maar ook heel groot...
Eddie kocht ook nog een nieuwe bril, en een zonnebril (ik dus ook maar )
